Saturday, February 20, 2016

Does observation of gravitational waves makes Einstein’s space-time a patta aththa?



Gravitational waves were first predicted by Albert Einsteina century ago. A group of physicists (LIGO) based in the USA built a fine instrument to detect them and they recently found what they had believed to exist. A Canadian technical college teacher, Bodhi Dhanapala, enrolling the dead scientist’s involuntary aid, implies (Island 13/2/16) that this discovery falsifies Nalin de Silva’s claim that the theory of gravitation is a blatant lie (patta pal boru). Clearly there is a mismatch in what we and Bodhi Dhanapala understand as patta pal boru.
 
Nalin de Silva’s, thesis work was on relativistic gravitational effects in Astrophysics for which he earned his PhD from the University of Sussex in 1970. Years later, scientists were able to confirm Dr. Nalin de Silva’s predictions on dragging of inertial frames through observations and his results had been published in the prestigious Nature magazine. Therefore it should be clear that when Nalin de Silva says that the theory of gravitation is a blatant lie, he means it in a philosophical context. It seems that Dhanapala failed to grasp the idea.

Theravadin Bhuddhists believe in the idea of there being no self or that “I” is a lie (boru, musa, maya, unreal, etc.). If “I” is a lie then all experiences of “I” must be lies as well. If this “I” then goes on to create abstract stories about its experiences (which happened to be lies) then those stories ought to be called blatant lies (patta pal boru). In this sense if some story is a patta pal boruwa then it cannot claim to be about an absolute reality (patta aththa). Both Newton and Einstein created abstract stories about things falling to the ground. They are both patta pal boru in the above sense. 

If “I” is a lie and that I’s experiences are lies, it is not problematic to use blatant lies to explain “I” or its experiences, provided they work. It should be emphasized that the boruwa “I” works very well. Therefore Newton’s law, since they work, can be used to send rockets even though it is patta pal boruwa, and Einstein’s space-time does not have to be absolutely real for scientists to observe gravitational waves.

Newton’s story imagined gravity as a force; Einstein’s story did not have such forces. In Newton’s story space and time were given. In Einstein’s story space-time was determined by objects and radiation. Einstein’s story was not an extension of Newton’s story it is paradigmatically a different story. Most western Physicists agree on this.

Newton’s theory cannot explain the gravitational waves found in Einstein’s general relativity. Trying to explain gravitational waves with Newton’s theory would be like asking a blind man to describe color of an object while agreeing on the shape. But the question is if both theories were about the same absolute reality why it is not possible to work within Newton’s theoretical frame work and come up with gravitational waves? In other words, if there is an absolute reality can there be two conceptually incompatible stories about it? Most western Physicists avoid this question hence people like Bodhi Dhanapala do not know what to say in this regard.

However Theravadin Buddhists have an answer to this question. Both stories are patta pal boru; meaning that they are figments of the respective author’s imaginations and has nothing to do with a so called absolute reality. These stories do agree with themselves and certain human observations, which are themselves boru, only because they were designed to be so. But they do not correspond to an absolute reality. This is what Bodhi Dhanapala seems to have a problem with. He wants to think that both Newton and Einstein theorized about gravitational force that exist in an absolute sense and that Einstein was closer to reality than Newton. However, in another 50 years or so there will be a another story about gravitation and it will explain gravitational waves plus much more than we know at present, if people like Bodhi are around they will be the first to claim that space-time is no longer the reality but something else is; this can go on forever. 

Unfortunately scientists who claim to be Theravadin Buddhists do not ask themselves whether “I” exist in the same sense that space-time exists.

Monday, February 15, 2016

මාධ්‍යයට තර්ජන

මාධ්‍යවේදියෙකු විසින් ගායන ශෛල්‍යයක් බැළලියකගේ හැඬීමට සමාන කිරීමත් අගමැතිවරයා විසින් ඒ මාධ්‍යවේදියා බල්ලෙකුට සමාන කිරීමත් යන සිද්ධිය අඩි සීයක් පමණ ඉහලින් සිට බලන විට පෙනෙන්නේ සාමාන්‍ය සිංහලයින් තමන්ගේ සංස්කෘතික අනන්‍යතාව ආරක්‍ෂා කරගැනීමට දරන උත්සාහයත් රජයක් විසින් ඔවුන්ගේ සංස්කෘතිය පාගා දැමීමට දරන උත්සාහයකුත් නොවේද?

නිදහස් උත්සවයේ දන්නෝ බුදුන්ගේ ගීතය ඔපෙරා ශෛල්‍යයෙන් ගායනය කිරීම සාමාන්‍ය සිංහලයින් අගය කලේ නැත. මිනිසුන් ඊට අකමැතිවූයේ එම ගායිකාවවත්, දෙරණ මාධ්‍යවේදියාවත්, අගමැතිවරයාවත් කල කී දේ හෝ ඔවුන් සම්බන්ධ සිදුවීම් වලින් ස්වාධීනව බව වැදගත්ය. ලංකාවේ සාමාන්‍ය මිනිස්සු පිටරටින් එන දේ ගන්නට මැලි නැත. නමුත් මිනිස්සු මේකට කැමති නැති වීමෙන් පෙනෙන්නේ නිදහස් උත්සවය හරහා මේ ආණ්ඩුව සංස්කෘතික වශයෙන් දුන් දේත් දුන් විදිහත් දෙකම මේ රටේ මිනිස්සුන්ට ඇල්ලුවේ නැති බවයි. 

මිනිස්සු අකමැති දේ මිනිස්සුන්ට බලෙන් කැව්වේ ගාලුමුවොදර පිටියේ පමණක් නොවේ රජය රජයේ මාධ්‍ය හරහා එය මුලු රටටම ගිල්ලුවේය. විද්‍යුත් මාධ්‍ය අවකාශය අයිති ජනතාවට යැයි කියන්නේ නම් රජය මේ රටේ ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කලේ යැයි අවශ්‍ය නම් කෙනෙකුට කිව හැකිය. 

පුද්ගලික ජනමාධ්‍ය මේ රටේ සංස්කෘතිය බලෙන් වෙනස් කිරීම කාලයක් තිස්සේ කරගෙන එමින් පවතියි. මේවාට මේ රටේ සාමාන්‍ය මිනිසුන් කැමති යැයි කිව නොහැකියි. පුද්ගලික ජන මාධ්‍ය පමණක් නොවේ ඊනියා ජාත්‍යන්තර සංවිධාන පවා විවිධ විද්‍යුත් මාධ්‍ය හරහා සෙවල ආකාරයට මේ රටේ ජන විඥ්ඥාණය වෙනස් කිරීම සඳහා සමාජ-සංස්කෘතික ඉන්ජිනේරු ව්‍යාපෘති කරගෙන යමින් සිටියි. මේ බොහෝ දේ ගැන රටේ ජනතාවට කල හැකි දේ අවමය.

නමුත් රජයේ අනුග්‍රහයෙන් කෙරෙන සමාජ-සංස්කෘතික ඉන්ජිනේරු ව්‍යාපෘති පිළිබඳව ජනතාවට යමක් කල හැකි විය යුතුය. ඒ මන්ද රජය පත් කරන්නේ ජනතාව විසින් බැවිනි. මෙයින් කියන්නේ රජයක් සමාජ-සංස්කෘතික ඉන්ජිනේරු ව්‍යාපෘතිවලට අත නොගැසිය යුතු බව නොවේ. නමුත් එය ජනතාව සමඟ අන්‍යෝන්‍ය සබඳතාවක් තබා ගනිමින් ජනතාවගේ කැමැත්තෙන් සිදු කල යුතුය. නිදහස් උත්සවයේ ඔපෙරා ගැයීම ජනතාවට එතරම් බලපෑමක් කල හැකි යමක් නොවේ නමුත් ජන මාධ්‍යයක බලපත්‍ර තහනම් කිරීමට අගමැතිවරයා කරන තර්ජනය බරපතල බලපෑමකි. එය ජනතාව ඉල්ලන දෙයක්ද? දෙරණ වසා දමන්නැයි ජනතාව ඉල්ලා සිටින්නේ නැත්නම් අගමැතිවරයාගේ තර්ජනය ජනතාවගේ අයිතීන් උල්ලංඝනය කිරීමකි. ජනමාධ්‍ය සඳහාවූ විද්‍යුත් අවකාශයේ අයිතිය ඇත්තේ ජනතාවටය රජය එහි භාරකාරයා පමණි.