Friday, December 18, 2015

අපි සිංහල ඩෝ.....(ද?)

අද වෙනවිට වයස හැත්තෑව පමණ ඉක්මවා ගොස් සිටින මගේ වැඩිහිටි පරම්පරාවේ සිංහලයින් මෙවැනි හැඟීම් ප්‍රකාශ කරනු කවදාවත් මා අත්දැක නැත. ඔවුන් තුලවූ සිංහලකම ඒ පරම්පරාවත් සමඟම ඉතා වේගයෙන් අපෙන් නික්ම යමින් පවතී. මගේ මතයට අනුව අපි පරමාදර්ශීය කොට සැලකිය යුත්තේ නැත්නම් අප විසින් හඳුනාගැනීමට උත්සාහ කල යුත්තේ මේ වයෝවෘද පරම්පරාවේ ඇති යම් සිංහලකමකි.

ඔවුන්ගේ සිංහලකම තුල මා දකින වැදගත්ම පදනම කිසියම් ජෛවීය (ලේ) තබා සංස්කෘතික අනන්‍යතාවක් වත් නොව තමන්ගේ මෙන්ම ලෝකයේද පැවැත්ම පිළිබඳව බුදු දහමේ ආභාශයෙන් අත් කරගත් ආකල්පයකි. සිංහලුන් ජාතියක් ලෙස එක්වන්නේ පැවැත්ම පිළිබඳව මේ පොදු ආකල්පය මත පදනම්වය. සිංහල වෙදකමේත් ගොවිකමේත් ඇත්තේ ඒ ආකල්පය. ඒ හරහා අනූනවූ සංස්කෘතියකින් හෙබි ජාතියක් ගොඩනඟා ගෙන ඇති බව සත්‍යය. නමුත් ඒ ජාතියේ පදනම නොසලකා මතු පිටින් ඇති යම් අනන්‍යතාවක් වැදගත් කොට සැලකීම අභාග්‍යයකි. එය දේශපාලණිකව බොළද ක්‍රියාවකි. වඩා වැදගත් ලෙසට අනන්‍යතාවක එල්බ ගැනීම සිංහල ජාතියේ සතුරන්ගේ උවමණාවන් ඉටු කිරීමක්ද ඒ හරහා සිංහල ජාතියේ අවසන ඉක්මන් කිරීමක්ද විය හැකිය. අපි වඩා වැදගත් කොට සැලකිය යුත්තේ අපි සිංහල බව නොව අපේ සිංහලකමය.

No comments:

Post a Comment