Tuesday, September 30, 2014

අපිට හඳට යන්න බැරිද?

මංගලයාන් නමින් හැඳින්වුනු අභ්‍යවකාශ යානයක් අඟහරු ලොවේ කක්‍ෂය වෙත යැවීමට පසුගිය දිනක ඉංදියානු ඉන්ජිනේරුවෝ සමත් වුහ. මීට පෙරාතුව ඊට සමත්වී තිබුනේ රුසියාවත් යුරෝපීය රටවල්වල එකතුවකුත් ඇමෙරිකාවත් පමණි. අනෙක් රටවලට සාපේක්‍ෂව ඉංදියාව ඒ සඳහා දරා ඇති වියදම කුඩා වීමද වැදගත් කොට සැලකිය යුතුය. කෙසේ වෙතත් තමන්ගේ තාක්‍ෂණික හපන් කම් ගැන ඉංදියානුවන්ට ආඩම්බරවිය හැකිය. ඉංදියාවට හැකිවුනත් අපට මෙවන්දේ කල හැකිද?

ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවේදී ඉංදියාව හා කරට කර සිටින්නට හැකි වුනත් අපි අභ්‍යවකාශ තාක්‍ෂණයෙන් සිටින්නේ ඉංදියාවට බොහෝ පිටු පසින්ය. එපමණක් නොවේ අනිකුත් උසස් යැයි සැලකිය හැකි තාක්‍ෂණ අංශ රාශියකින් අපි සිටින්නේ ඉංදියාවට පසු පසින්ය. පරිගණක තාක්‍ෂණයේ මෙන් නොව අභ්‍යවකාශ තාක්‍ෂණයේ නිර්මාණ සඳහා අධික මිනිස් ශ්‍රමයක්, කාලයක් සහ ධනයක් වැය කල යුතුය. ඒ නිසා එහි කටයුතු සඳහා රජයේ අනුග්‍රහය අනිවාර්යයෙන්ම හිමි විය යුතුය. කිසියම් තාක්‍ෂණයක් ප්‍රවර්ධනය කිරීම සඳහා රජයක මැදිහත් වීමෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ ඒ තාක්‍ෂණය එරට දේශපාලන ආර්ථික හා සංස්කෘතික ආකල්ප හා කෙතරම් සමපාත වේද යන්නය. වඩාත් වැදගත් වන්නේ සංස්කෘතික සංරචකයයි. ඒ නිසා අභ්‍යවකාශ තාක්‍ෂණයේදී ඉංදියාව හා ශ්‍රී ලංකාව අතර ඇති විශාල පරතරයට දෙරට අතර ඇති යම් සංස්කෘතික වෙනසක්ද බලපාන බව කිව හැකිය. මතුපිටින් බැලූ විට ඉංදියාව හා ශ්‍රී ලංකාව අතර එතරම් විශාල සංස්කෘතික වෙනසක් නැත, එසේ නම් මෙහිදී අදාල වෙන සංස්කෘතික වෙනස කුමක්ද?


අභ්‍යවකාශ තාක්‍ෂණය යනු වාස්ථවිකවූ දැනුම් පද්ධතියක් නොව මුලු මනින්ම පාහේ බටහිර සංස්කෘතියේ නිර්මාණය වූවකි. මීට වසර හාර පන්සියයකට කලින් කොණ්ඩෙ බැඳපු චීනුන්ද අහසේ ඉහලට යන රොකට්ටු යැවීමට දැන ගෙන සිටින්නට ඇතැයි සිතිය හැකි වුනත් මංගලයාන් යානයට පාදක වුනේ චීනුන්ගෙන් ගලා ආ තාක්‍ෂණයක් නොව බටහිරුන්ගෙන් ගලා ආ තාක්‍ෂණයකි. අභ්‍යවකාශ තාක්‍ෂණය පමණක් නොව අද ලොවේ වැදගත් යැයි සැලකෙන සියලු දැනුම් ගලා එන්නේ බටහිර සංස්කෘතියෙනි. මෙතෙක් කල් නොකඩවා පවත්වාගෙන ආ ලොව පැරණිම විශ්ව විද්‍යාල ලෙස සැලකෙන්නේ එකලොස්වන සහ දොලොස්වන සියවස් වල බටහිර යුරෝපයේ ආරම්භ කෙරුනු විශ්ව විද්‍යාලයි. ආසියාවේ සහ අප්‍රිකාවේ අදටත් පවතින පැරණිතම විශ්ව විද්‍යාල දහනවවෙනි සහ විසිවෙනි සියවස් වල බටහිරුන් විසින්ම ඇති කල ඒවාය. ඒ අනුව දැනුම ගලා එන්නේ කොහෙන්ද යන්න පැහැදිලිය.


දැනුම ගලා එන්නේ බටහිරෙන් නම් බටහිර නොවන රටවල් සිය තාක්‍ෂණික දැනුමෙහි පෙන්වන විශමතාවට පදනම විය හැක්කේ බටහිර දැනුම අවශෝෂණය කර ගැනීමට ඒ ඒ සංස්කෘති දක්වන සමත්කම වියයුතුය. ඒ අනුව අපිට නිගමනය කල හැක්කේ ඉංදියාවත් ශ්‍රී ලාංකාවත් අභ්‍යවකාශ තාක්‍ෂණයෙන් දක්වන වෙනසට එක් ප්‍රධාන හේතුවක් අපි බටහිර දැනුම අවශෝෂණය කර ගැනීමට ඉංදියාව තරම් සමත් නොවීම බවය. දෙරට අතර ඇති මාතෘකාවට අදාල සංස්කෘතික වෙනස එයයි. පරිගණක තාක්‍ෂනය වැනි සාපේක්‍ෂ වශයෙන් සංකීර්ණ නොවුනු දැනුම් පද්ධතියක් සම්බන්ධයෙන් ඒ වෙනස නොපෙනුනත් අභ්‍යවකාශ තාක්‍ෂණය වැනි සංකීර්ණ දැනුම් පද්ධතියක් සම්බන්ධයෙන් ඒ සංස්කෘතික වෙනස කදිමට පෙන්නුම් කෙරෙයි.


නමුත් ඉංදියාව තුලද විවිධ පළාත් බටහිර දැනුම අවශෝෂණය කර ගැනීමට දක්වන්නේ එක සමාන සමත්කමක් නොවේ. ඉංදියාවේ විශිෂ්ඨ යැයි සැලකෙන විශ්ව විද්‍යාල රැසක් පිහිටා ඇත්තේ උතුරු සහ බටහිර ඉංදියාවේය. ඊට සාපේක්‍ෂව දකුණු සහ නැගෙනහිර පළාත් සිටින්නේ පසු පසිනි. ඉංදියාවේ ප්‍රධාන කාර්මික ප්‍රදේශ පිහිටා ඇත්තේද උතුරේ සහ බටහිරය. මෙදා මෝඩි මහතාට වැඩි ඡන්දයක් ලැබුනේද ඒ පළාත්වලිනි. ඉංදු ආර්ය ලෙස සැලකෙන භාෂාවන් ව්‍යාප්තවී ඇත්තේද උතුරු සහ බටහිර ඉංදියාවේය. පැහැදිලිවම ඉංදියාවේ උතුරු සහ බටහිර ප්‍රදේශත් දකුණු සහ නැගෙනහිර ප්‍රදේශත් අතර සංස්කෘතික වෙනසක් ඇත. බටහිර දැනුම අවශෝෂණය කර ගැනීමේදී ඉංදියාව තුල මූලිකත්වය ගන්නේ එහි උතුරු සහ බටහිර ප්‍රාන්ත වල සංස්කෘතිය. මේ සන්දර්භය තුල සංස්කෘතිකව අප අයිති වන්නේ ඉංදියාවේ දකුණු සහ නැගෙනහිර පළාත් අයිති කුලකයටය.


යම්කිසි සංස්කෘතික වෙනසක් නිසා බටහිර සහ උතුරු ඉංදියාවට තරම් අපට බටහිර දැනුම අවශෝෂණය කර ගැනීමට හැකියාවක් නැත. ඉංදියාවේ අභ්‍යවකාශ තාක්‍ෂණයේ පියා ලෙස සැලකෙන ආචාර්ය වික්‍රම් සරබායි පැවත එන්නේ බටහිර ඉංදියාවේ ගුජරාට ප්‍රාන්තයෙනි. ඔහු එංගලන්තයේ අචාර්ය උපාධිය ලබා ඉංදියාවට පැමිණ වයස අවුරුදු තිහ ලබන්නටත් ප්‍රථමයෙන් ජාතික තලයේ පර්යේශණාගාර රැසක් ආරම්භ කිරීමට පුරෝගාමීවිය. ඔහුට බටහිර දැනුම හොඳින් පිහිටුවා පමණක් නොවේ ඉන් වැඩක් ගැනීමට හැකියාවක් සහ දැක්මක්ද තිබිනි. මේ පන්නයේ බටහිර උගතුන් ලංකාවේ දුලබය. සමහර රට හැරදා යන ශ්‍රී ලාංකික උගතුන් ලංකාවේ වැඩ කිරීමට බලධාරීන් (මෙහිදී ලංකාව ඉංදියාවෙන් වෙනස් යැයි කිව නොහැකිය) ඉඩ නොදේ යැයි කං කෙඳිරි ගෑවද  ඔවුන් බහුතරයක් පිටරට ගොස් කරන වැදගත් වැඩක්ද නැත. වැඩිම වුනොත් ඔවුන් කරන්නේ තමන්ට වැඩක් කර ගැනීමය.


ප්‍රශ්ණය අපේ උගතුන්ගේ නොවේ ප්‍රශ්ණය සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියට බටහිර දැනුම අවශෝෂණය කර ගැනීමට නොහැකිවීමය. ඒ නිසා බොහෝ බටහිර තාක්‍ෂණ අපට ග්‍රහණය කර ගැනීමට හැකිවනුයේ එය පාරිභෝගික මට්ටමට සරලවූ පසුවය. සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය මෙරට රැකෙනතාක් කල් එය නොවෙනස් වෙනු ඇත. මේ බව අවබෝධ කර නොගෙන උද්දච්ඡව කටයුතු කිරීමෙන් සිදුවෙන්නේ සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය තවත් පරිහාණියට පත්වීම පමණි.


මේ පසුබිම යටතේ අපි උත්සාහ ගත යුත්තේ බටහිර තාක්‍ෂණයට අනුගත වන පරිදි අපේ සංස්කෘතිය වෙනස් කිරීමට නොව අපට ගැලපෙන පරිදි බටහිර තාක්‍ෂණ තෝරා බේරා ගැනීමටය. බටහිර තාක්‍ෂණය පිළිබඳව ඉංදියාවේත් අපේත් ආකල්පීයමය වෙනස විය යුත්තේ එයයි. අපි බටහිර තාක්‍ෂණයෙන් පිට ගොස් අපට අනන්‍යවූ දේශීය තාක්‍ෂණයක් ගොඩනඟන්නේ නම් ඒ තාක්‍ෂණයත් සමඟම සංස්කෘතියද වෙනස් කර ගත්තාට කමක් නැත.

No comments:

Post a Comment