Wednesday, May 18, 2016

රණ විරු සැමරීම

සිංහලුන් අතර රණ විරු සැමරීමට විරුද්ධවන්නේ ඉතා සුළු කොටසක් පමණය. නමුත් රණ විරු සැමරීමට විරුද්ධවන ඉතා සුළු කොටසට මේ රජයෙන් රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලැබෙයි. ඔවුන්ගේ උත්සවය සහ ඒ මතවාදය ජන මාධ්‍ය ඔස්සේ අපට බඩ පුරා ලැබෙන්නේ ඒ නිසාය.

රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලැබුනත් නොලැබුනත් රණ විරු සැමරීමට විරුද්ධවන පිරිසක් දකුනේ සිටින බව අපි දනිමු. ඒ අනුව කොටි ත්‍රස්තවාදය විනාශ කිරීම පිළිබඳ ප්‍රතිවිරුද්ධ අදහස් දරන දෙපිරිසක් දකුනේ සිටිති. මගේ ප්‍රශ්ණය මේ ආකාරයටම උතුරේද කොටි ත්‍රස්තවාදය විනාශ කිරීම පිළිබඳ ප්‍රතිවිරුද්ධ අදහස් දරන දෙපිරිසක් සිටිය නොහැකිද? 

අද අපිට ආණ්ඩුවත් යහපාලන ක්‍ෂමාලාපකයිනුත් බටහිර ආණ්ඩුත් කියා දෙන්නේ උතුරේ ජනතාව පොදුවේ කොටි ත්‍රස්තවාදය පරාජය කිරීම පිළිබඳව කිසි සේත් සතුටු නොවන බවය. මෙයද ඇත්ත? අඩු තරමින් ඒ ගැන සතුටු වෙන සුළු පිරිසක්වත් උතුරේ දෙමළ ජනතාව අතර නැද්ද? සිටිනවා නම් ඔවුන්ගේ හඬ ඇසෙන්නේ නැත්තේ කිමද?

වසර තිහක් තිස්සේ පරම්පරා දෙකක් සයනයිඩ් කරලට වහල් කර තම ග්‍රහනයේ තබාගෙන අවසානයේ තමන්ගේත් තම සංවිධානයේත් ගැලවීම සඳහා දහස් ගණනින් එක් කර මිනිස් පවුරක් සදා නිවට ලෙස බේරෙන්නට සැදූ ම්ලේච්ඡ ත්‍රස්තවාදියෙක් සහ ඔහුගේ සංවිධානය විනාශ කෙරීම පිළිබඳව උතුරේ සුළු පිරිසක් හෝ සතුටු වෙතැයි අනුමාණ කල හැකිය. උතුරේ බහුතරයක් තමන්ගේ ඥාතීන් හමුදාව අතින් මිය යෑම පිළිබඳව දුක්වනවා විය යුතුය නමුත් ත්‍රස්තවාදය කෙලවරක් වීම පිළිබඳව යම්තම් හෝ සතුටක් සැනසීමක් ඔවුන් සමහරක් දෙනෙකුට තිබිය නොහැකිද? එසේ ඇත්නම් කොටි ත්‍රස්තවාදය නතර කිරීමේ ගෞරවය ඒ සමහර දෙනා ලබා දෙන්නේ කාටද? සිතා බැලුවොත් ඒ ගෞරවය ලබා දිය යුත්තේ මහින්ද රාජපක්‍ෂ ප්‍රමුඛ රණ විරුවන්ට මිස වෙන කිසිවෙකුට නොවේ.

පැහැදිලිවම උතුරේ දෙමළ ජනතාව අතරද කොටි ත්‍රස්තවාදීන් විනාශ කිරීම පිළිබඳව සතුටුවන ඒ විනාශ කිරීමේ ගෞරවය මහින්ද රාජපක්‍ෂ ඇතුළු රණ විරුවන්ට ලබා දෙන සුළු පිරිසක් හෝ සිටිය යුතුය. නමුත් දකුනේ සිටින රණ විරු සැමරුමට විරුද්ධ වන සුළු පිරිසට ඇති දේශපාලන හයිය ඔවුන්ට නැත. ඔවුන්ගේ හඬ ඇසෙන්නේ නැත. මේ අසමමිතික බවට හේතුව කුමක්ද?

මේ දෙමළ ජනතාවට දේශපාලන හයියක් නැත්තේ දෙමළ ජනයා අතර දේශපාලනය කරන වෙල්ලාල නායකයින් මේ පිරිසට අනුග්‍රහයක් නොදක්වන බැවිනි. වෙල්ලාල නයකයින්ගේත් රණ විරුවන් සැමරීමට විරුද්ධවන යහපාලකයින්ගේත් ඇජෙන්ඩාව එකම නෙවේද?

Saturday, February 20, 2016

Does observation of gravitational waves makes Einstein’s space-time a patta aththa?



Gravitational waves were first predicted by Albert Einsteina century ago. A group of physicists (LIGO) based in the USA built a fine instrument to detect them and they recently found what they had believed to exist. A Canadian technical college teacher, Bodhi Dhanapala, enrolling the dead scientist’s involuntary aid, implies (Island 13/2/16) that this discovery falsifies Nalin de Silva’s claim that the theory of gravitation is a blatant lie (patta pal boru). Clearly there is a mismatch in what we and Bodhi Dhanapala understand as patta pal boru.
 
Nalin de Silva’s, thesis work was on relativistic gravitational effects in Astrophysics for which he earned his PhD from the University of Sussex in 1970. Years later, scientists were able to confirm Dr. Nalin de Silva’s predictions on dragging of inertial frames through observations and his results had been published in the prestigious Nature magazine. Therefore it should be clear that when Nalin de Silva says that the theory of gravitation is a blatant lie, he means it in a philosophical context. It seems that Dhanapala failed to grasp the idea.

Theravadin Bhuddhists believe in the idea of there being no self or that “I” is a lie (boru, musa, maya, unreal, etc.). If “I” is a lie then all experiences of “I” must be lies as well. If this “I” then goes on to create abstract stories about its experiences (which happened to be lies) then those stories ought to be called blatant lies (patta pal boru). In this sense if some story is a patta pal boruwa then it cannot claim to be about an absolute reality (patta aththa). Both Newton and Einstein created abstract stories about things falling to the ground. They are both patta pal boru in the above sense. 

If “I” is a lie and that I’s experiences are lies, it is not problematic to use blatant lies to explain “I” or its experiences, provided they work. It should be emphasized that the boruwa “I” works very well. Therefore Newton’s law, since they work, can be used to send rockets even though it is patta pal boruwa, and Einstein’s space-time does not have to be absolutely real for scientists to observe gravitational waves.

Newton’s story imagined gravity as a force; Einstein’s story did not have such forces. In Newton’s story space and time were given. In Einstein’s story space-time was determined by objects and radiation. Einstein’s story was not an extension of Newton’s story it is paradigmatically a different story. Most western Physicists agree on this.

Newton’s theory cannot explain the gravitational waves found in Einstein’s general relativity. Trying to explain gravitational waves with Newton’s theory would be like asking a blind man to describe color of an object while agreeing on the shape. But the question is if both theories were about the same absolute reality why it is not possible to work within Newton’s theoretical frame work and come up with gravitational waves? In other words, if there is an absolute reality can there be two conceptually incompatible stories about it? Most western Physicists avoid this question hence people like Bodhi Dhanapala do not know what to say in this regard.

However Theravadin Buddhists have an answer to this question. Both stories are patta pal boru; meaning that they are figments of the respective author’s imaginations and has nothing to do with a so called absolute reality. These stories do agree with themselves and certain human observations, which are themselves boru, only because they were designed to be so. But they do not correspond to an absolute reality. This is what Bodhi Dhanapala seems to have a problem with. He wants to think that both Newton and Einstein theorized about gravitational force that exist in an absolute sense and that Einstein was closer to reality than Newton. However, in another 50 years or so there will be a another story about gravitation and it will explain gravitational waves plus much more than we know at present, if people like Bodhi are around they will be the first to claim that space-time is no longer the reality but something else is; this can go on forever. 

Unfortunately scientists who claim to be Theravadin Buddhists do not ask themselves whether “I” exist in the same sense that space-time exists.

Monday, February 15, 2016

මාධ්‍යයට තර්ජන

මාධ්‍යවේදියෙකු විසින් ගායන ශෛල්‍යයක් බැළලියකගේ හැඬීමට සමාන කිරීමත් අගමැතිවරයා විසින් ඒ මාධ්‍යවේදියා බල්ලෙකුට සමාන කිරීමත් යන සිද්ධිය අඩි සීයක් පමණ ඉහලින් සිට බලන විට පෙනෙන්නේ සාමාන්‍ය සිංහලයින් තමන්ගේ සංස්කෘතික අනන්‍යතාව ආරක්‍ෂා කරගැනීමට දරන උත්සාහයත් රජයක් විසින් ඔවුන්ගේ සංස්කෘතිය පාගා දැමීමට දරන උත්සාහයකුත් නොවේද?

නිදහස් උත්සවයේ දන්නෝ බුදුන්ගේ ගීතය ඔපෙරා ශෛල්‍යයෙන් ගායනය කිරීම සාමාන්‍ය සිංහලයින් අගය කලේ නැත. මිනිසුන් ඊට අකමැතිවූයේ එම ගායිකාවවත්, දෙරණ මාධ්‍යවේදියාවත්, අගමැතිවරයාවත් කල කී දේ හෝ ඔවුන් සම්බන්ධ සිදුවීම් වලින් ස්වාධීනව බව වැදගත්ය. ලංකාවේ සාමාන්‍ය මිනිස්සු පිටරටින් එන දේ ගන්නට මැලි නැත. නමුත් මිනිස්සු මේකට කැමති නැති වීමෙන් පෙනෙන්නේ නිදහස් උත්සවය හරහා මේ ආණ්ඩුව සංස්කෘතික වශයෙන් දුන් දේත් දුන් විදිහත් දෙකම මේ රටේ මිනිස්සුන්ට ඇල්ලුවේ නැති බවයි. 

මිනිස්සු අකමැති දේ මිනිස්සුන්ට බලෙන් කැව්වේ ගාලුමුවොදර පිටියේ පමණක් නොවේ රජය රජයේ මාධ්‍ය හරහා එය මුලු රටටම ගිල්ලුවේය. විද්‍යුත් මාධ්‍ය අවකාශය අයිති ජනතාවට යැයි කියන්නේ නම් රජය මේ රටේ ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කලේ යැයි අවශ්‍ය නම් කෙනෙකුට කිව හැකිය. 

පුද්ගලික ජනමාධ්‍ය මේ රටේ සංස්කෘතිය බලෙන් වෙනස් කිරීම කාලයක් තිස්සේ කරගෙන එමින් පවතියි. මේවාට මේ රටේ සාමාන්‍ය මිනිසුන් කැමති යැයි කිව නොහැකියි. පුද්ගලික ජන මාධ්‍ය පමණක් නොවේ ඊනියා ජාත්‍යන්තර සංවිධාන පවා විවිධ විද්‍යුත් මාධ්‍ය හරහා සෙවල ආකාරයට මේ රටේ ජන විඥ්ඥාණය වෙනස් කිරීම සඳහා සමාජ-සංස්කෘතික ඉන්ජිනේරු ව්‍යාපෘති කරගෙන යමින් සිටියි. මේ බොහෝ දේ ගැන රටේ ජනතාවට කල හැකි දේ අවමය.

නමුත් රජයේ අනුග්‍රහයෙන් කෙරෙන සමාජ-සංස්කෘතික ඉන්ජිනේරු ව්‍යාපෘති පිළිබඳව ජනතාවට යමක් කල හැකි විය යුතුය. ඒ මන්ද රජය පත් කරන්නේ ජනතාව විසින් බැවිනි. මෙයින් කියන්නේ රජයක් සමාජ-සංස්කෘතික ඉන්ජිනේරු ව්‍යාපෘතිවලට අත නොගැසිය යුතු බව නොවේ. නමුත් එය ජනතාව සමඟ අන්‍යෝන්‍ය සබඳතාවක් තබා ගනිමින් ජනතාවගේ කැමැත්තෙන් සිදු කල යුතුය. නිදහස් උත්සවයේ ඔපෙරා ගැයීම ජනතාවට එතරම් බලපෑමක් කල හැකි යමක් නොවේ නමුත් ජන මාධ්‍යයක බලපත්‍ර තහනම් කිරීමට අගමැතිවරයා කරන තර්ජනය බරපතල බලපෑමකි. එය ජනතාව ඉල්ලන දෙයක්ද? දෙරණ වසා දමන්නැයි ජනතාව ඉල්ලා සිටින්නේ නැත්නම් අගමැතිවරයාගේ තර්ජනය ජනතාවගේ අයිතීන් උල්ලංඝනය කිරීමකි. ජනමාධ්‍ය සඳහාවූ විද්‍යුත් අවකාශයේ අයිතිය ඇත්තේ ජනතාවටය රජය එහි භාරකාරයා පමණි.

Monday, January 11, 2016

රාජ්‍ය බලය සිංහලයන් සතු විය යුතුය

රටේ ඉතිහාසයත් ජන සංයුතියත් සලකන විට මෙරට රාජ්‍ය බලය තිබිය යුත්තේ සිංහලයන් අතේය. රාජ්‍ය බලය සිංහලයන් අත නොවේ නම් එය තිබිය යුත්තේ කා අතදැයි අපට තවත් ඇසිය හැකිය. එය එසේ නොවීම ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී විය යුතුය. මෙරට ඉතිහාසයටත් සංස්කෘතියටත් අනුගතව රට ඉදිරියට ගෙන යා යුතුය. රටේ අනාගතය හැසිරවීමට සිංහලුන්ට ඇති බලය හා සමාන බලයක් හෝ ඊට වැඩි බලයක් වෙන සංස්කෘතියක් නියෝජනය කරන ජන වර්ගයකට නොතිබිය යුතුය. තමන්ට රිසි පරිදි රට කෙරෙන බවට පොදුවේ සිංහලුන්ට හැඟී යා යුතුය. එසේ නොවිය යුතු යැයි කීමට මතවාදී පදනමක් තිබිය හැකිද?

ඉතිහාසයේ සතුරු ආක්‍රමණ මඟින් රාජ්‍ය බලය පැහැරගත් අවස්ථාවල රාජ්‍ය බලය තමන් අතින් ගිලිහුණ බව සිංහලුන්ට ඇඟට දැනෙන්නට ඇති. සිංහලුන් නිදහස් සටන් කෙරුවේ ඒ නිසාවිනි. නමුත් අද සිංහලුන්ගේ බලය පැහැර ගැනෙන්නේ ඊට වඩා සූක්‍ෂම ආකාරයටය. අවාසනාවකට එය සිංහලුන්ගේ ඇඟට දැනෙන විට ප්‍රමාදවී වැඩිය.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපති කරවීම, විධායක බලය යොදවා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය මැරීම, විධායක බලය යොදවා ජනතාව ප්‍රතික්‍ෂේප කල අපේක්‍ෂකයින් පාර්ලිමේන්තුවට ගැනීම, විධායක බලය යොදවා සිංහලුන්ගේ ප්‍රධාන දේශපාලන පක්‍ෂ දෙකේ මන්ත්‍රීවරුන් එකතු කර ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීම, එමඟින් සැබෑ විපක්‍ෂයට පාර්ලිමේන්තුවේ හිමිවිය යුතු වරප්‍රසාද අහිමි කිරීම සහ ඉදිරියේදී යෝජනා කර ඇති පරිදි නීති විරෝධී ලෙස ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් නිර්මාණය කිරීම. මේ සියලු ක්‍රියාකාරකම් පෙල ගසා ඇත්තේ සිංහලුන්ට රාජ්‍ය බලය අහිමි කිරීමටය. පැහැදිලිවම රෙජිමය විසින් ඉතාම කෙටි කාලයක් තුල යහපාලන ව්‍යාපෘතියේ මූලික අරමුණ කරා මෙරට රැගෙන ගොස් ඇත. මොවුන් නිර්මාණය කරන්නට යෙදෙන ව්‍යවස්ථාව ක්‍රියාත්මක වුවහොත් මෙරට රාජ්‍ය කරවනු ඇත්තේ මෙරට බහුතරයක්වූ සිංහලුන්ගේ සිතැඟි අනුව නොව දෙමළ ජාතිවාදීන්ටත් ඉංදියාවටත් එංගලන්තයටත් ඇමෙරිකාවටත් අවශ්‍ය පරිදිය. 

ව්‍යවස්ථා සංශෝධන ගැන බිය විය යුතු නැතැයි ජනාධිපතිවරයා පවසයි. ඒ අතරම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කිරීමෙන් තමන් බලාපොරොත්තු වන්නේ සිංහලුන් තේරුම් නොගන්නා යම් වෙනසක් කිරීමට යැයි ජනාධිපතිවරයා පවසයි. සිංහලුන්ට නොතේරෙන දේවල් කිරීමට රෙජිමයට බලයක් ලබා දුන්නේ කව්රුන් විසින්ද? ජනාධිපතිවරයාගේ බලයෙන් ඇමතිකම් ලබා ගත් ජනතාව අතර බලයක් නැති ශ්‍රීලනිප මන්ත්‍රීවරුන් ව්‍යවස්ථා සංශෝධන ගැන දෙන පොරොන්දු විශ්වාස කල හැකිද? 

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපති බවට පත්වීමේ සිට ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කරලීම දක්වා රෙජිමය විසින් අධිපති බලය යොදවා පාර්ලිමේන්තුව තුල කෙරුනු වෙනස්කම් එලෙස සිදු කිරීමට තුඩු දුන් හේතුවක් මෙරට දේශපාලනයේ 2015 ජනවාරි 8 දාට ඉහත පැවැතිනිද? අඩු තරමින් මේ වෙනස් කම් කරන්නේ සිංහලුන්ගේ කුමන ප්‍රශ්ණයක් විසඳීමටදැයි රෙජිමය විසින් පෙන්වා දී තිබේද? මීට වසරකට ඉහතදී සිංහලුන් සුළුතරයකට හෝ ප්‍රශ්ණයක් විනි නම් ඒ මහින්ද රාජපක්‍ෂ රජයේ ඊනියා දූශණය. නමුත් ජනවාරි 8දා සිට මේ දක්වා පාර්ලිමේන්තුව තුල සිදුකර ඇති විපර්යාසයන් දූශණ මර්ධනය කිරීම සඳහා අවශ්‍යදෑ යැයි කිව හැකිද? පැහැදිලිවම මුල සිටම මේ වෙනස් කම් සිදුකර ඇත්තේ අවසානයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කිරීමේ අරමුණ ඇතිවය.

ඉංදියාවේ රාජ්‍ය බලය ඇත්තේ හිංදුන් අතය. එය එසේ නොවීමට හේතුවක් නැත. ඇමෙරිකාවේ රාජ්‍ය බලය ඇංග්ලෝ සැක්සන් සංස්කෘතියේ සුදු ක්‍රිස්තියානින් අතය. ඔවුන්ගේ අතින් එය ගිලිහෙන්නේ නැත. මේ කිසි රටක රාජ්‍ය බලය වෙන සංස්කෘතියක් නියෝජනය කරන ජන වර්ගයක් හා සමව බෙදා ගෙන නැත. සිංහලුන්ට මේ රටේ රාජ්‍ය බලය හිමි විය යුතු යැයි අප කියන්නේ ඒ අර්ථයෙන්මය. දෙමළ ජනයාට දෙමළ වීම නිසා යම් ප්‍රශ්ණයක් ඇත්නම් එයට විසඳුම සිංහලුන්ට රාජ්‍ය බලය අහිමි කිරීමවත් සිංහලුන්ට හා සමාන රාජ්‍ය බලයක් ජනවාර්ගික පදනම මත දෙමළ ජනයාට දීමවත් නොවේ. මෙරට ප්‍රශ්ණ විසඳිය යුත්තේ ඒකිය රාජ්‍යයක් තුල සිංහලුන් අත රාජ්‍ය බලය රඳවමිනි. 

මෙරට ප්‍රධාන දේශපාලන පක්‍ෂ දෙකෙන් එකක් ආණ්ඩු පක්‍ෂයේද අනික විපක්‍ෂයේද සිටින තාක් කල් සිංහලුන්ට තමන්ට රාජ්‍ය බලය ඇත යන හැඟීම තිබිනි. අද විපක්‍ෂ බලය ඇත්තේ සම්බන්ධන් නියෝජනය කරන දෙමළ ජාතිවාදීන් අතය. මීට පෙර මෙවැනි අවස්ථාවක් උද්ගත වූයේ 77-83 කාලයේ අමිර්තලිංගම්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් දෙමළ එක්සත් විමක්ති පෙරමුණ විපක්‍ෂයේ සිටි අවධියේය. දෙමළ ජාතිවාදී දේශපාලනය සන්නද්ධ අරගලයක් දක්වා ගෙනයාමට ජවයක් ලැබුනේද මේ අවධියේදීය. ඊනියා නිදහසින් පසු සිංහලුන්ට රාජ්‍ය බලය පිළිබඳව සැකැයක් ඇතිවූනේද ඒ සමයේමය. අද නැවතත් මේ රට 77-83ට සමාන දේශපාලන වාතාවරණයකට ඇද දමා ඇත. ප්‍රශ්ණය සුළු ජනවර්ගයක් නියෝජනය කරන පක්‍ෂයකට පාර්ලිමේන්තුවේ විපක්‍ෂ බලය හිමිවීම නොව විපක්‍ෂයත් ආණ්ඩු පක්‍ෂයත් දෙකම සිංහල විරෝධී වීමය. ආණ්ඩුව සිංහල විරෝධීව කටයුතු කරනවිට ඊට එරෙහිවීමට සිංහලුන්ට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රමයක් නැතිවීමය. පසුගිය ජනවාරි 8දා සිට අද දක්වා යහපාලනවාදීන් විසින් ක්‍රියාත්මක වූයේ මේ වතාවරණය රට තුල ඇති කරලීමටය. ඉතිරිව ඇත්තේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව දෙමළ ජාතිවාදයට සරිලන පරිදි සකස් කිරීමය.


වෙන්වී සිටින දෙමළ ජනයා සිංහල ජාතියට බඳවා ගනිමු 

Friday, January 8, 2016

ව්‍යවස්ථාව සම්බන්ධ නිවැරදි ප්‍රශ්ණය හඳුනා ගනිමු

ව්‍යවස්ථාව සම්බන්ධයෙන් පාර්ලිමේන්තුව ගන්නා තීරණය කුමක් වේිදැයි තවම කිව නොහැකිය. කෙසේ නමුත් නව ව්‍යවස්ථාවක් නිර්මාණය කිරීම සඳහා මෛත්‍රී-රනිල් හවුලට ජනවරමක් දී නැති බව නම් කිව හැකිය. ඒ සඳහා පාර්ලිමේන්තු කමිටු පත් කිරීමටද ව්‍යවස්ථාවෙන් ඉඩක් නැත. අපේ විරෝධය මේ ජනතා විරෝධී සහ නීති විරෝධී ක්‍රියා පාර්ලිමේන්තුව තුල මේ රෙජිමයට ඇති අධිපති බලය පාවිච්චි කර ක්‍රියාත්මක කිරීමට උත්සාහ දැරීමටය. ඒ මිස ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කල යුත්තේ කොහොමද යන්න ගැන ප්‍රශ්ණයක් මෙහිදී අදාල නැත.

විරෝධය මෙතැන තිබියදී යම් යම් පාර්ශවයන් විසින් ව්‍යවස්ථාව සංශෝදනය විය යුත්තේ රජයට ඕන විදිහට නොව මේ ආකාරයටයි කියමින් ඔවුනොවුන්ගේ අදහස් ඉදිරිපත් කරන්නේ නම් රජයට විපක්‍ෂ බවක් පෙනුනද ඒ ක්‍රියාවේ උපාය මාර්ගිකව බරපතල ප්‍රශ්ණයක් ඇත. මන්ද ඒ මඟින් නව ව්‍යවස්ථාවක් නිර්මාණය කිරීම සහ ඒ වෙනුවෙන් සභා පිහිටුවීම අනුමත කෙරෙන බැවිනි. ඒ හරහා රෙජිමයට තමන්ට එල්ලවෙන මූලික විරෝධතාව මඟ හැර ව්‍යවස්ථාව වෙනස් විය යුත්තේ කෙසේද යන්න ගැන පමණක් කථා කිරීමට ඉඩක් ලබා ගත හැකිය. ඊනියා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී හමක් පොරවාගෙන අවසානයේ රෙජිමයට අධිපතිවාදීව ක්‍රියාකිරීමට ඉඩක් සලසා ගත හැකිය.

රජයට විපක්‍ෂයැයි හඟවමින් තම තමන්ගේ සංශෝධන ඉදිරිපත් කරන පාර්ශව ගැන විමසිලිමත් විය යුත්තේ පාර්ලිමේන්තුව තුල ජවිපෙත් ඉන් පිටත රෙජිමයට හිතවත් වෘත්තීය සමිතිත් රෙජිමය ආරක්‍ෂා කර ගැනීම සඳහා කල බොරු විරුද්ධවාදී මවාපෑම් මේ වෙනවිට අපි හොඳින් දන්නා බැවිනි. මෙවැනි පුහු විරෝධතාවල අරමුණ ජනතාව නොමඟ යවා රෙජිමයට තම අධිපති බලය පාවිච්චි කිරීම සඳහා බොරු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පසුබිමක් සකසා දීමය.

නව ව්‍යවස්ථාවක් නිර්මාණය කිරීම සහ ඒ වෙනුවෙන් සභා පිහිටුවීමම ජනතා විරෝධීය එමෙන්ම නීති විරෝධීය. විරුද්ධත්වය එල්ල විය යුත්තේ එතනටය.